Dette er eit lite tilbakeblikk til onsdag den 20. januar. For mange andre markerte denne dagen slutten på eit semester og byrjinga på ein lang ferie, på samme måte som avslutninga før sommarferien var for meg. Nettopp på grunn av dette var eg godt forberedt på korleis ting skulle gå for seg. Det er likevel rart å tenke på at arrangementet denne dagen var det aller siste eg deltok på som utvekslingsstudent ved Ritsumeikan.
Mitsui-sensei (sensei=lærer) holdt ein tale og gav helsingar frå alle lærarane til dei forskjellige klassane. Fleire andre holdt talar, deriblant ein representant for utvekslingsstudentane og visekansler Hiroshi Ueda.
Instruktør for Shamisenklassen blir presentert.
Shamiseninstruktør Tokizo Tokiwazu forklarer litt om kulturvalfaget og undervisninga.
Shamisenklassen gjer seg klar til å spele. Det var ekstra morsomt å sjå fra publikums synspunkt, sidan eg deltok og spelte shamisen sjølv på den forrige avslutningsseremonien.
Repertoaret hadde blitt endra og det var, hovudsakleg fra jentene, meir flott synging denne gangen. Sjølve spelinga bar preg av at dei var nybegynnarar, noko som såklart ikkje er til å unngå.
Folk byrjar å samle seg i kafeteriaen etter endt seremoni.
Me blei som vanlig nødt til å vente på at alle skulle bli klare til å skåle med brus, jus eller te før festen kunne starte.
Det er som oftest veldig få folk som setter seg ved bord, da det er nødvendig å mingle litt rundt for å få tak i mat og drikke. Dessuten er det jo meir sosialt og dynamisk å stå og spise.
Bevis for fullført utvekslingsopphold blir utdelt til heiarop og applaus mens folk spiser.
Sammen med beviset får ein utdelt ein presang og ein cd med eit bildeslideshow fra året ein har vore student ved Ritsumeikan.
Du trur kanskje at dette blir siste bloggpost fra Japan for denne gong? I så fall tar du nok feil, for eg blir i Kyoto i litt mindre ein og ein halv måned til. Eg vil jo prøve på å skrive litt meir før flyet går heim til Norge den 23. mars.
